|
DOCUMENTS
OF THE Katipunan |
|
|
|
The Supreme Council Record of meeting held on March 15,
1896 Source: Archivo General Militar de Madrid: Caja
5677, leg.1.80. |
||
|
Introduction On Sunday, March 15,
1896 the Supreme Council met at Bonifacio’s house from nine o’clock in the
morning until one in the afternoon.
Jacinto’s record of the proceedings, transcribed below, summarises the
key points discussed and decisions agreed.
The Supreme Council
approved the records of its previous ordinary meeting and of its meetings in
Mandaluyong (on January 5) and Malabon (on January 6) at which popular
councils had been established in those towns.
It was reported that the
money collected on February 28, 1896 had totalled thirteen pesos and 20
kualta (sikapat), excluding a contribution that was still awaited
from Malabon. It was reported that
that money collected to pay the salary of Pio Valenzuela (“Dimas Ayaran”) as
KKK physician for the month of February totalled thirty-eight pesos and tatlong
bahagi’t apat, and that there was thus a shortfall for the month of
twenty-one pesos, isang salapi at labing anim na kualta.[1] It was agreed to appoint
Gregorio Coronel (“Leon” – the president of the KKK council in Malabon) as a
member of the Supreme Council and to place him in charge of the Basahan ng
Bayan, which might be translated as “People’s Reading Room” or possibly even
as “National Library”. The initial
core of this collection is said to have been formed by books from Bonifacio’s
personal library, law books donated by Jacinto, and medical books donated by
Jacinto.[2] Balbino Florentino (“Silang”), who had previously
been responsible for the collection, was appointed to the position of
Administrator, relieving the over-burdened Jacinto. Coronel and Florentino took their oaths of
office. It was agreed that the
membership should be reminded about the need for donations of cash and books
to help build the Basahan ng Bayan, because “many people had still not
contributed”. The Supreme Council
agreed to make known to the membership the new “signals” – gestures, forms of
greeting, and a password - that had been agreed by the Supreme Assembly in
November 1895, the changes being necessary because the Katipunan had now been
“cleansed” of bad elements. It was also agreed that
a contest should be held to devise a new secret code for the
organisation. Members would be invited
to submit their proposals to the Supreme Council in a sealed envelope by not
later than May 15, 1896, and the entries would then be judged against the
dual, potentially conflicting, criteria of ingenuity and simplicity. The member who submitted the best code
would win a piece of silver jewellery donated by Gregorio Coronel. The Supreme Council then discussed arrangements for the meeting of the
Supreme Assembly due to be held in the town of Mandaluyong on the following
Sunday, March 22. It was agreed that
those making the trip from |
|
|
|
› › › › › › › › › › › › › › › › › › › › › |
|
|
|
|
|
|
|
K . K . K. N. M. A. N. B. Kataastaasang Sangunian (- Pinagsulatan -) Sa ngalan ng Bayang
tinubuan at sa lalung kapurihan at kaayusan ng K.K.K., itong K.S. ay gumawa,
sa ikalabinglima ng Marzo ng taung isang libo, walong dan, siam na puo’t
anim, ng isang pagpupulong sa bahay ng kap. na Maypagasa, ayon sa mga ugaling
pulong ng K.S. na pinagkaisahan sa sinusundang pagpupulong. Sa ikasiam na daguk na
bakal sa tansu ng umaga, ay binuksan ang kar., at tuloy binasa ng Kal. ang
pinagsulatan ng pulong na nagdaan, at ang sa pagtatayu ng Sb. sa mga bayan ng
Mandaluyong at Malabon, na pinatunayang lahat ng taung kaharap. Inusisa at ipinakilala
sa lahat ang salaping nailigpit ng araw ng ikadalawang puo’t walo ng nakaraus
na buan, at lumabas na labing tatlong piso at sikapat, liban ang sa Malabon
na di pa dumadating. Inusisa at ipinakilala
sa lahat ang salaping naililigpit, ukol sa kap. na Dimas Ayaran, at ang
lumabas ay tatlong puo’t walong piso, at tatlong bahagi’t apat. Sa makatuid ang nagiging kulang pa sa buan
ng Febrero ay dalawang puo’t isang piso, isang salapi at labing anim na
kualta. Ang kap. na Leon, p. ng
By. “Masikap” na pinadalo sa pulong na ito, ay pinagpahayagan ng k.p. na kung
kaya siya ipinatawag at nangyaring pinaharap sa pulong na ito, dahil sa
minarapat ng K.S. siya’y mapisan dito at makatulong sa makapal na gagawin. Sa bagay na ito’y nahalal siyang
Tagapamahala ng “Basahan ng Bayan” at sabay na Kasanguni ng K.S. Sapagka’t ang katungkulang Tagapamahala ay
hinahawakang dati ng kap. na Silang, sa kap. na ito ang natungkol ay ang sa
Tagapangasiwa na hinahawakan ng kap. na Pingkian. Pinagkaisahang
ipalalathala na ang mga bagong hudiatan na pinagkaisahan sa pulong ng K.K.
nang ika ng Noviembre ng taung nagdaan, sapagka’t may kalinisan na ang Kat.
sa masamang K. Pinagkaisahang
magbubukas ng isang pahayagan ng mga panukala tungkol sa pagsulat na lihim na
dapat gamitin ng K.K.K. Pinagkaisahan
ding makasasali dito ang sino mang kpon., at ang makapagpakilala ng lalung
[?] matalino’t magaan ay bibigian ng pala na isang hiyas na pilak na inihahandog
ng kap. na Leon. Ang mga panukala ay
tatalaan ng may katha at ilalagay sa isang balutang-sulat na nakadikit, at
ibibigay sa K.S. Ang mga pagbibigay ay
hindi na tatangapin kung di hangang sa ikalabinglima ng buan ng Mayong
dadating. Ang hahatul ay ang K.S. Pinasumpa at pinatangap
ng bago niyang katungkulan ang kap. na Leon. Pinagkaisahan itong mga
sumusunod tungkol sa pulong na gagawin ng K.K. sa ika 22 ng buang umiiral:-
Una – Ang lahat ng dadalo ay aambag ng mangahati – Ikalawa – Ang hindi dumating
sa ikapitong daguk ng bakal sa tansu ng umaga sa bahay ng kap. na Maypagasa
ay iiwan, pagka’t ang pulong ay sa Mandaluyong. – Ikatlo:- ipakikilala ang
mga unang paguusapan at ng maaralang mahinahon:- Ikaapat:- ang salaping ambag
ay igugugol sa pagkain at paglakbay. Pinagkaisahang
magpapadala ng pasabi sa lahat, tungkol sa ambag at mga librong nauukol sa
Basahan, na makapal pa ang hindi nagbibigay. Kapagkatapus sumumpa ang
lahat sa dating ugali na di isisiwalat ang lahat ng namasdan at napakingan,
iniwakasan itong pagpupulong sa ikaunang daguk ng bakal sa tansu ng hapun. Maynila, ika 15 ng Marzo
ng taung 1896. Ang
K. P. Vzypzgzsz Ang K. Kal Pnllknzll |
|
|
|
|
|
|
Notes
[1] The nomenclature of Philippine
currency in the 1890s is a little complicated.
A peso comprised 160 cuartos or kualta. Half a peso – 80 kualta – was called
an escudo in Spanish and a salapi in Tagalog. An eighth of a peso – 20 kualta – was
called a real fuerte in Spanish and either a bahagi or sikapat in
Tagalog. The calculation here thus
indicates that 38 pesos and 64 kualta had been collected, and that the
shortfall was 21 pesos and ninety-six kualta. Since Valenzuela’s agreed salary was P30 a
month, the Supreme Council must have been discussing two months together –
presumably January and February 1896. It
seems that Valenzuela’s later recollection that he never received the full
amount he was due, and that he only received payment for a single month, may
well be accurate. José Hevia
Campomanes, Lecciones de gramática hispano-tagala (Manila: Tip. de la
Univ. de Sto. Tomás,
1930), p.50; Eusebio T. Daluz, Filipino-English Vocabulary, with practical
examples of Filipino and English grammars (Manila: s.n., 1915), pp.85-6;
Testimony of Pio Valenzuela y Alejandrino, September 2, 1896, reproduced as
Appendix L in Minutes of the Katipunan (Manila: National Heroes
Commission, 1978), pp.148; 155.
[2] Epifanio de los
Santos, “Andrés Bonifacio”, Revista Filipina, II:11 (November 1917),
p.61.